«Εἰς Ὑγείαν μ’ Ἕνα Ποτήρι Νερό»
ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

Η αφετηρία του προγράμματος το 2025 υπήρξαν οι υδάτινες αρτηρίες της Αττικής, ακολουθώντας τη διαδρομή του νερού από το Φράγμα του Μαραθώνα έως τον Εύηνο. Ένα γεωγραφικό και συμβολικό τόξο που χαρτογραφεί τις αόρατες υποδομές ζωής της πρωτεύουσας.

Από το 2026, το πρόγραμμα ανοίγει σε ολόκληρη την Ελλάδα και την Κύπρο. Μια δεκαμελής επιτροπή θα επιλέξει τις έρευνες και τις μελέτες που θα συμπεριληφθούν στο ΔΕΚΑΕΞΑΣΕΛΙΔΟ ΙΙ | 2026, το οποίο θα εκδοθεί τον Σεπτέμβριο του 2026.

Στην αρχή, δύο θεοί διεκδίκησαν την καρδιά μιας πόλης.
Ο Ποσειδώνας χτύπησε τον βράχο με την τρίαινά του και ανάβλυσε αλμυρό νερό — η δύναμη της θάλασσας.
Η Αθηνά πρόσφερε την ελιά — σοφία, τροφή και ζωή.
Οι άνθρωποι επέλεξαν το δικό της δώρο, και έτσι γεννήθηκε η Αθήνα.

Σήμερα, το δώρο του νερού παραμένει ιερό.

Το νέο μας έργο, «Εἰς Ὑγείαν μ’ Ἕνα Ποτήρι Νερό»,
αναδεικνύει τις κρυφές αρτηρίες που τροφοδοτούν την Αττική.

Ταμιευτήρες, φράγματα και λίμνες — οι αληθινοί φύλακες της Αθήνας.

Με το έργο αυτό, η THE ΤΕΛΟΣ SOCIETY αφιερώνεται στη διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στη φύση, τον μύθο και την επιβίωση —με ένα ποτήρι νερό.

Με την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

“Το Ηealth, with a Glass of Water”
RESEARCH CULTURAL PROJECT

The starting point of the program in 2025 was the water arteries of Attica, tracing the course of water from the Marathon Dam to the Evinos River—a geographical and symbolic arc that maps the invisible life-support infrastructures of the capital.

From 2026, the program opens to the whole of Greece and Cyprus. A ten-member committee will select the research projects and studies to be included in DEKAEKSASELIDO II | 2026, which will be published in September 2026.

In the beginning, two gods contended for the heart of a city.
Poseidon struck the rock with his trident and salt water sprang forth—the power of the sea. Athena offered the olive tree—wisdom, nourishment, and life.

The people chose her gift, and thus Athens was born.

Today, the gift of water remains sacred.

Our new project, “To Your Health, with a Glass of Water,”
brings to light the hidden arteries that supply Attica.

Reservoirs, dams, and lakes—the true guardians of Athens.

Through this project, THE TEΛΟΣ SOCIETY dedicates itself to exploring the relationship between nature, myth, and survival—with a glass of water.

With the support of the Ministry of Culture.

TEAM LEADERS

Διευθύντρια προγράμματος

Program Director

Γεωργία Κοτρέτσος

Georgia Kotretsos

Η Γεωργία Κοτρέτσος είναι Eικαστικός, Iδρύτρια της ΤΗΕ TEΛΟΣ SOCIETY, Arts & Culture Research Lab Observatorium, Consultant στην Narrative Intelligence, και Sociocultural Director στο Hellenic-ASEAN Business Council.

Georgia Kotretsos is a Visual Artist, Founder of THE TEΛΟΣ SOCIETY, Arts & Culture Research Lab Observatorium, Consultant in Narrative Intelligence, and Sociocultural Director at the Hellenic-ASEAN Business Council.

Πρώην ανώτερος μηχανικός, Watera Hellas & Διευθύνων Σύμβουλος της e-Trikala

TTS Eπιστημονικός Σύμβουλος

DEKAEΞΑΣΕΛΙΔΟ 2026

Mέλος της επιτροπής

Former Senior Engineer, Watera Hellas &

CEO of e-Trikala

TTS Scientific Advisor

DECAEXASELIDO 2026

Selection Committee Member

Βασιλένα Μητσιάδη

Vasilena Mitsiadi

Η Βασιλένα Μητσιάδη είναι απόφοιτη του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη Διασφάλιση Ποιότητας από το Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Εργάζεται στον τομέα της επεξεργασίας νερού, με εξειδίκευση σε συστήματα αφαλάτωσης και φίλτρανσης, παρέχοντας λύσεις για καθαρό και πόσιμο νερό.

Μέσα από την επαγγελματική της δραστηριότητα, έρχεται καθημερινά σε επαφή με τη σημασία του νερού για την ανάπτυξη και την ευημερία απομακρυσμένων περιοχών της χώρας, καθώς και με την κρισιμότητα της έλλειψής του, τόσο ως αποτέλεσμα της κλιματικής αλλαγής όσο και της κακής διαχείρισης των υδατικών πόρων.

Στο παρελθόν έχει διατελέσει Αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Αθλητισμού και Παιδείας στον Δήμο Τρικκαίων, καθώς και Αντιπρόεδρος του Κέντρου Έρευνας – Μουσείου Τσιτσάνη. Παράλληλα, ασχολείται ερασιτεχνικά αλλά με ιδιαίτερο πάθος με το θέατρο και τη φωτογραφία. Είναι ιδρυτικό μέλος της Καλλιτεχνικής Ομάδας Ι.Μ.Ν.Ι. και συμμετέχει στην ομάδα έργου του For Women – Artivism Project.

Vasilena Mitsiadi is a graduate of the Department of Mechanical Engineering at the Aristotle University of Thessaloniki and holds a Master’s degree in Quality Assurance from the Hellenic Open University. She works in the field of water treatment, specializing in desalination and filtration systems, providing solutions for clean and potable water.

Through her professional activity, she is in daily contact with the importance of water for the development and prosperity of remote areas of the country, as well as with the critical consequences of water scarcity, both as a result of climate change and poor water resource management.

In the past, she has served as Deputy Mayor of Culture, Sports, and Education for the Municipality of Trikala, as well as Vice President of the Tsitsanis Research Center and Museum. At the same time, she is actively involved—on an amateur but deeply passionate level—with theater and photography. She is a founding member of the Artistic Group I.M.N.I. and participates in the project team of the For Women – Artivism Project.

Δικηγόρος

ΤΤS Νομικός Σύμβουλος

Lawyer

TTS Project Legal Advisor

Διαμάντω Αρούχ

Diamanto Arouch

Η Διαμάντω Αρούχ είναι Δικηγόρος παρ’ Εφέταις Θεσσαλονίκης με περισσότερα από 20 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας και εξαιρετική ακαδημαϊκή κατάρτιση. Είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος (D.E.S.S.) στο Δίκαιο και τη Φορολογία από το Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne, καθώς και Πτυχίου Νομικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Μιλά άπταιστα Αγγλικά και Γαλλικά και έχει καλή γνώση Γερμανικών, ενώ διαθέτει ισχυρές δεξιότητες επικοινωνίας και διαπραγμάτευσης, τις οποίες έχει αναπτύξει μέσα από τη συνεργασία της σε πολυεθνικά περιβάλλοντα. Έχει σημαντική εμπειρία στη διοργάνωση και συμμετοχή σε ομάδες εργασίας, στην επίτευξη στόχων και στην παραγωγή αποτελεσμάτων υπό συνθήκες πίεσης.

Diamanto Arouch is an Attorney at the Court of Appeal of Thessaloniki with more than 20 years of professional experience and an outstanding academic background. She holds a Postgraduate Diploma (D.E.S.S.) in Law and Taxation from Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne, as well as a Law degree from the Aristotle University of Thessaloniki.

She is fluent in English and French and has a good command of German. She possesses strong communication and negotiation skills, developed through her collaboration in multinational environments. She has significant experience in organizing and participating in working groups, achieving objectives, and delivering results under pressure.

Aρχειακό Υλικό | Αrchival Material

Η ΤΗΕ ΤΕΛΟΣ SOCIETY ευχαριστεί θερμά το Ιστορικό Αρχείο της Εταιρείας Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Πρωτευούσης Α.Ε.» (ΕΥΔΑΠ Α.Ε.) για την παραχώρηση υλικού στο πλαίσιο του προγράμματός μας «Εις Υγείαν μ’ ένα ποτήρι νερό». © Ιστορικό Αρχείο ΕΥΔΑΠ Α.Ε.

THE TEΛΟΣ SOCIETY warmly thanks the Historical Archive of the Athens Water Supply and Sewerage Company (EYDAP S.A.) for granting access to materials within the framework of our program “To Your Health, with a Glass of Water. © by EYDAP SA Historical Archive

ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ | COLLABORATORS

Συλλέκτης, Συγγραφέας, Επιμελητής

Συλλογή με παραδοσιακές στάμνες ύδατος

Collector, Author, Curator

Collection of traditional water ceramic vessels

Αποστόλης Αρτινός

Apostolis Artinos

Ο Αποστόλης Αρτινός είναι συγγραφέας και επιμελητής εκθέσεων σύγχρονης τέχνης. Γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1966 και σπούδασε δημοσιογραφία και επικοινωνία στην Αθήνα.

Έχει δημοσιεύσει σημαντικά βιβλία όπως:

Βίος ιδεόληπτος (1998)
Τα γράμματα της Ντόρας (2011)
Η ετεροτοπία της καλύβας (2014)
Το συμβάν Lacan (2014)
Στην άλλη όχθη της μέρας (2015)
Αγαπημένη μου Lyda (2017)
Η φυσική μοναξιά των λέξεων (2019)

Έχει επιμεληθεί πολυάριθμες εκθέσεις, ανάμεσα στις οποίες: Το αγκάθι της ομορφιάς, My mother’s silence, Fragments, Waltzing Matilda, και πολλές ακόμη, ενώ είναι ιδρυτής της πλατφόρμας σύγχρονης τέχνης The Symptom Projects.

Δημοσιεύει επίσης στο προσωπικό του ιστολόγιο Λεξήματα: www.leximata.blogspot.gr

Apostolis Artinos is a writer and curator of contemporary art exhibitions. He was born in Amfissa in 1966 and studied journalism and communication in Athens.

He has published significant books, including:

Obsessive Life (1998)
Dora’s Letters (2011)
The Heterotopia of the Hut (2014)
The Lacan Event (2014)
On the Other Shore of the Day (2015)
My Beloved Lyda (2017)
The Natural Loneliness of Words (2019)

He has curated numerous exhibitions, among them The Thorn of Beauty, My Mother’s Silence, Fragments, Waltzing Matilda, and many others. He is also the founder of the contemporary art platform The Symptom Projects.

He publishes regularly on his personal blog “Leximata”: www.leximata.blogspot.gr

Σομελιέ νερού, Σύμβουλος Ho.Re.Ca. – συντάκτης ποτών

Πιστοποιημένος εκπαιδευτής sherry/cognac

Αφηγητής

Water Sommelier, Ho.Re.Ca. Consultant – Beverage Editor

Certified Sherry/Cognac Educator

Storyteller

Γιάννης Κοροβέσης

Yiannis Korovesis

Ο Γιάννης Κοροβέσης είναι πιστοποιημένος Cognac & Sherry Educator (BNIC & CRJ) και Water Sommelier (Fine Waters Academy). Με εμπειρία πάνω από 20 χρόνια στη γαστρονομία και τη μαζική εστίαση, ξεκίνησε πίσω από το μπαρ, συμμετέχοντας στο πρώτο κύμα της μεγάλης κίνησης των κοκτέιλ στην Ελλάδα.

Σήμερα, εργάζεται ως επιχειρησιακός σύμβουλος, είναι ιδρυτής και αρχισυντάκτης του Bitterbooze.com, εισηγητής στη σχολή Le Monde και διευθυντής marketing & ανάπτυξης στην Cava Anthidis. Έχει συμμετάσχει ως κριτής σε διαγωνισμούς κοκτέιλ και αποσταγμάτων, ενώ τα τελευταία χρόνια εστιάζει στο brand building και marketing.

Giannis Korovesis is a certified Cognac & Sherry Educator (BNIC & CRJ) and Water Sommelier (Fine Waters Academy). With more than 20 years of experience in gastronomy and mass catering, he began his career behind the bar, taking part in the first wave of the major cocktail movement in Greece.

Today, he works as an operations consultant, is the founder and editor-in-chief of Bitterbooze.com, a lecturer at Le Monde culinary school, and Marketing & Development Director at Cava Anthidis. He has served as a judge in cocktail and spirits competitions, and in recent years has focused on brand building and marketing.

Artist in Residence

Νίκος Τσακανίκας

Nick Tsakanikas

Ο Νίκος Τσακανίκας γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό της Λιβαδειάς, μέσα σε μια οικογένεια αγροτών, όπου έμαθε την αξία της δουλειάς, της υπομονής και της ταπεινότητας. Τα παιδικά του χρόνια, γεμάτα φύση, φως και ανθρώπινες σχέσεις, διαμόρφωσαν τη ματιά του ως φωτογράφος.

Η φωτογραφία για τον Νίκο δεν είναι απλώς επάγγελμα, αλλά τρόπος επικοινωνίας με τον κόσμο. Έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, απαθανατίζοντας ανθρώπους, τοπία και ιστορίες, αναζητώντας την αυθεντικότητα και τη σύνδεση που ενώνει τον άνθρωπο με τη φύση. Παράλληλα, διδάσκει φωτογραφία, μοιράζοντας με νέους δημιουργούς τη φιλοσοφία του: πως η φωτογραφία είναι μια πράξη ουσιαστικής επαφής με τον κόσμο.

Nikos Tsakanikas was born in a small village near Livadeia, into a family of farmers, where he learned the value of hard work, patience, and humility. His childhood, filled with nature, light, and close human relationships, shaped his perspective as a photographer.

For Nikos, photography is not merely a profession but a way of communicating with the world. He has traveled across the globe, capturing people, landscapes, and stories, always seeking the authenticity and connection that link humans with nature. At the same time, he teaches photography, sharing with emerging creators his philosophy: that photography is an act of meaningful engagement with the world.

ΣΤΑΜΝΕΣ | TRADITIONAL WATER CERAMICS
Apostolis Artinos Collection featured below for the TTS Program

Ποιες πτυχές της παραδοσιακής ζωής χάθηκαν όταν τα νοικοκυριά δεν χρειάζονταν πλέον να πηγαίνουν σε κρήνες, πηγές και πηγάδια μεταφέροντας στάμνες;

Η στάμνα είναι ένα κλειστό αγγείο με στενό λαιμό, ωοειδές ή σφαιρικό σώμα, μία ή δύο κάθετες λαβές και επίπεδη βάση. Η λέξη προέρχεται από το βυζαντινό σταμνίον και τον αρχαίο στάμνο, που συνδέεται με το ρήμα ίστημι επειδή στεκόταν όρθιο. Ο σχεδιασμός της —στενός λαιμός, λαβές, πλατύ σώμα και στενή βάση— την έκανε ιδανική για αποθήκευση και μεταφορά νερού.

Οι ονομασίες της διαφέρουν ανά περιοχή: μπότης σε Πάτρα και Κέρκυρα, μπότι στην Ήπειρο, μπαλαθούνι στην Καρδίτσα, λαήνα στην Κρήτη, ενώ στη Ρόδο διακρίνεται η οικιακή στάμνα από το «στάμνο» του χωραφιού, στον Τύρναβο απαντά το «αργατόσταμνο».

Αρχαιολογικά ευρήματα υποδηλώνουν ότι κεραμικά αγγεία μεταφοράς νερού — πιθανώς πρώιμοι πρόδρομοι αυτού που αργότερα καθιερώθηκε ως στάμνα (υδροφόρο δοχείο) — ίσως ανάγονται στη Νεολιθική περίοδο (5800–5300 π.Χ.). Στην Κλασική εποχή, το πλέον χαρακτηριστικό υδροφόρο αγγείο ήταν η υδρία, η οποία χρησιμοποιούνταν ευρέως — ιδιαίτερα από τις γυναίκες — για τη συλλογή και μεταφορά νερού. Αν και η ακριβής «γενεαλογία» ανάμεσα στα νεολιθικά υδροφόρα αγγεία, την κλασική υδρία και τη μεταγενέστερη παραδοσιακή στάμνα δεν μπορεί να καθοριστεί με βεβαιότητα, οι ομοιότητες στη λειτουργία και τη μορφή τους επιτρέπουν μια εύλογη συσχέτιση.

Το σχήμα της στάμνας αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα υδροφόρου αγγείου, σχεδιασμένο για πρακτικές ανάγκες όπως η εύκολη μεταφορά, η σταθερότητα και η ασφαλής διατήρηση του νερού. Η μορφή της διαμορφώθηκε από τους προϊστορικούς χρόνους και εξελίχθηκε ανάλογα με τις ανάγκες των κοινωνιών.

Κύριο υλικό κατασκευής είναι ο άργιλος, ένα φυσικό πέτρωμα αποτελούμενο από λεπτόκοκκα ορυκτά, οξείδια και ανόργανα συστατικά που προσδίδουν ανθεκτικότητα μετά το ψήσιμο. Οι ιδιότητες του αργίλου οφείλονται σε τρία βασικά χαρακτηριστικά:

α) Πλαστικότητα, που επιτρέπει την εύκολη μορφοποίηση όταν αναμειγνύεται με νερό,

β) Συνοχή, που διατηρεί το σχήμα του αγγείου,

γ) Σκληρότητα μετά το ψήσιμο, η οποία μετατρέπει το υλικό σε ανθεκτική κεραμική.

Τα ορυκτά συστατικά —όπως χαλαζίας, άστριος και καολίνης— επηρεάζουν την ποιότητα και τη συμπεριφορά του πηλού κατά την επεξεργασία και την όπτηση. THE ΤΕΛΟΣ SOCIETY

Η συλλογή των παραδοσιακών κεραμικών μου άρχισε να δημιουργείται την τελευταία δεκαετία. Αποτελείται από ελληνικά, αλλά και εισαγόμενα κεραμικά — βαλκανικά, ιταλικά και οθωμανικά — που απαντώνται στον ελλαδικό χώρο. Η συλλογή αρθρώνεται σε διακριτές σειρές, οι οποίες με τα χρόνια εμπλουτίζονται. Περιλαμβάνει αποθηκευτικά αγγεία, μαγειρικά σκεύη, επιτραπέζιες κανάτες κρασιού και νερού, ζωόμορφα διακοσμητικά κανάτια, καθώς και μια σειρά από στάμνες διαφόρων περιοχών του ελλαδικού χώρου.

Η στάμνα, που μας ενδιαφέρει εδώ, είναι ένα αγυάλωτο, συνήθως, αγγείο, το οποίο χρησίμευε για τη μεταφορά και την προσωρινή αποθήκευση του νερού. Οι φόρμες της ποικίλουν από τόπο σε τόπο και επανέρχονταν μέσα στον χρόνο. Η διακόσμησή της είναι πολύ απλή· κάποιες οριζόντιες γραμμές μόνο, εγχάρακτες με ένα χτένι πάνω στον νωπό πηλό ή γραμμένες με άσπρο μπαντανά. Η διαμόρφωση του στομίου, όπως και οι θέσεις των λαβών, ήταν επίσης χαρακτηριστικά στοιχεία που τις τοποθετούσαν στον αγγειοπλαστικό χάρτη.

Μια στάμνα έκανε πολλές φορές μέσα στη μέρα τη διαδρομή από την πλησιέστερη πηγή στο σπίτι, για να διαθέσει το πολύτιμο νερό της για τις δουλειές του σπιτιού αλλά και για την υγιεινή των ενοίκων του. Γι’ αυτόν τον λόγο ήταν ένα ιδιαίτερα χρήσιμο και αγαπητό αγγείο, του οποίου οι χρήστες φρόντιζαν με επιμέλεια την ακεραιότητά του. Τα τσίγκινα δοχεία και, αργότερα, τα πλαστικά — μετά τη δεκαετία του ’50 — καθώς και η υδροδότηση των σπιτιών, συνέβαλαν στην οριστική της απόσυρση.

Aποστόλης Αρτινός

What aspects of traditional life disappeared when households no longer needed to walk to fountains, springs, and wells carrying stámnes?

The stamna is a closed vessel with a narrow neck, an ovoid or spherical body, one or two vertical handles, and a flat base. The word derives from the Byzantine stamnion and the ancient stamnos, which is linked to the verb istēmi (“to stand”), as it stood upright. Its design—narrow neck, handles, broad body, and narrow base—made it ideal for the storage and transport of water.

Its names vary by region: botis in Patras and Corfu, boti in Epirus, balathouni in Karditsa, laïna in Crete, while in Rhodes a distinction is made between the household stamna and the field stamnos; in Tyrnavos, the term argatostamno is used.

Archaeological findings suggest that ceramic water-transport vessels—possibly early predecessors of what later became known as the stamna (a water-carrying container)—may date back to the Neolithic period (5800–5300 BC). In the Classical era, the most characteristic water vessel was the hydria, widely used—especially by women—for collecting and transporting water. Although the exact “genealogy” between Neolithic water vessels, the Classical hydria, and the later traditional stamna cannot be established with certainty, similarities in function and form allow for a reasonable association.

The form of the stamna is a characteristic example of a water vessel designed to meet practical needs such as ease of transport, stability, and the safe preservation of water. Its shape was formed in prehistoric times and evolved according to the needs of societies.

The primary material used is clay, a natural rock composed of fine-grained minerals, oxides, and inorganic components that provide durability after firing. The properties of clay are due to three main characteristics:
a) Plasticity, which allows easy shaping when mixed with water;
b) Cohesion, which helps the vessel retain its form;
c) Hardness after firing, which transforms the material into durable ceramic.

Mineral components—such as quartz, feldspar, and kaolin—affect the quality and behavior of the clay during processing and firing.

THE ΤΕΛΟΣ SOCIETY

My collection of traditional ceramics began to take shape over the past decade. It consists of Greek as well as imported ceramics—Balkan, Italian, and Ottoman—that are found in the Greek region. The collection is organized into distinct series that continue to expand over time. It includes storage vessels, cooking utensils, table jugs for wine and water, zoomorphic decorative pitchers, as well as a series of stamnes from various regions of Greece.

The stamna that concerns us here is usually an unglazed vessel used for transporting and temporarily storing water. Its forms vary from place to place and recur over time. Its decoration is very simple: just a few horizontal lines, incised with a comb on the wet clay or painted with white slip (bandana). The shaping of the mouth, as well as the placement of the handles, were also characteristic features that positioned each vessel within the pottery map.

A stamna often made the journey several times a day from the nearest spring to the home, supplying its precious water for household tasks and for the hygiene of its inhabitants. For this reason, it was a particularly useful and cherished vessel, whose users carefully protected its integrity. Metal containers and, later, plastic ones—after the 1950s—as well as the introduction of household water supply systems, contributed to its eventual withdrawal from everyday use.

Apostolis Artinos